Chciałam też napisać Wam o książce "Porozmawiaj z roślinami" Marty Orriols @wydawnictwosoniadraga
Jest to wyjątkowa książka... Ciężko nawet opisać mi ją tutaj. Dotyka ona najwrażliwszych strun człowieka. Tej historii nie czyta się szybko, wręcz odwrotnie... Czytałam wyjątkowo powoli... Człowiek trawi każdy fragment, emocje tutaj buzują... Ciężar słów jest tu bardzo dotkliwy... Myśli tłuką się po głowie... Historia zmusza do refleksji, do tego by chwilę zastanowić się nad swoim życiem, popatrzeć na nie z boku, zobaczyć jak szybko człowiek przemija, a życie potrafi być kruche. Książka zapada w pamięć, trafia głęboko do serca i rozwala je po kawałku, cząstka po cząstce... Śmierć, rozpacz, żałoba, powolne wracanie do świata żywych, bo przecież po każdej burzy wychodzi słońce...
Nostalgiczna, intymna, poruszająca, wymagająca, na wskroś smutna, ale piękna historia... Polecam!

Wieczorową porą parę słów o książce "Szukaj mnie" Lisy Gardner @wydawnictwosoniadraga
Moja dobra passa czytelnicza trwa w najlepsze, dzisiaj chciałam Wam napisać trochę o książce, która znowu mną zawładnęła. Z twórczością autorki miałam do czynienia parę lat temu i wspominam jej książki bardzo dobrze, dlatego jak dostałam propozycję przeczytania tej to ani chwili się nie wahałam. Cieszę się, że po nią sięgnęłam, bo jest to bardzo dobry kryminał.



"Szukaj mnie" to już dziewiąty tom z D. D. Warren, ale spokojnie możecie czytać książki w dowolnej kolejności.
Autorka uknuła bardzo dobrą intrygę kryminalną, ciężko ją rozpracować. Historia trzyma cały czas w napięciu i chociaż domyślałam się kto może być sprawcą to do samego końca nie mogłam odgadnąć co kierowało tą osobą, by wykonać taki desperacki krok.
D. D. Warren stanie przed trudnym zadaniem, dostanie do rozpracowania sprawę morderstwa, ale nie takiego zwykłego, bo zamordowana zostaje prawie cała rodzina, oprócz jednej córki, która stanie się główną podejrzaną. Dodatkowo dziewczyna znika i nie ma po niej śladu. Co wydarzyło się w tym domu? Czy tak młoda dziewczyna byłaby w stanie zamordować swoją własną rodzinę?
Tego dowiecie się jak przeczytacie tę książkę, a ja wam mówię, że warto po nią sięgnąć.
Narracja prowadzona jest dwutorowo co tylko wzmaga naszą ciekawość i pozwala spojrzeć na całą sytuację oczami bohaterów.
Oprócz głównego wątku są tu ukazane problemy z jakimi boryka się rodzina, przede wszystkim alkoholizm. Jednak także zostaje ukazana ogromna miłość rodzeństwa, które zostaje rozdzielone i trafia do różnych rodzin zastępczych. Po roku matka staje na nogi i odzyskuje dzieci, ale czy to oznacza koniec problemów rodzeństwa?
Nie zabraknie tu mrocznych sekretów i rodzinnych tajemnic, do tego świetna detektyw D. D. Warren, która prowadzi wnikliwe i bardzo dobre śledztwo.
Polecam!

Na tę książkę czekałam długo, czy jednak było warto? Miałam co do niej duże wymagania, bo poprzednia książka autorki "13 opowieść" jest moją ulubioną.
I powiem tak, książka dała radę, chociaż nie przebiła tej mojej ulubionej, ale jednak autorka pisze swoje historie tak, że ciężko się oderwać.


Kiedy zaczynasz czytać tę książkę to wchodzisz do zupełnie innego świata, magicznego świata, gdzie panują inne zwyczaje, ludzie mówią innym językiem, inaczej się zachowują.. Ta historia płynie swoim nurtem, bez pośpiechu, bez zbędnego ciśnienia. Tu wszystko jest tajemnicze, inne, niecodzienne. Losy ludzi przeplatają się, uzupełniają, każdy ma tu do odegrania swoją ważną rolę.
Wszystko co się tu wydarzy ma swój początek w gospodzie "Pod łabędziem", gdzie spotykają się ludzie, by napić się, a przy okazji przekazują sobie z pokolenia na pokolenie różne historie, które zawsze mają ziarenko prawdy. Pewnego wieczoru do gospody wchodzi zakrwawiony mężczyzna z małym dzieckiem na rękach... On pada nieprzytomny, a dziecko niestety nie oddycha... Jednak tej nocy wydarzy się cud i dziewczynka ożyje... Co tu się wydarzyło? Co stało się mężczyźnie i dziewczynce? Czy dziewczynka naprawdę nie żyła? Czy doszło tutaj do cudu? Jak ta historia potoczy się dalej?
Opowieść jest wymagająca, wymaga ona od nas całkowitego skupienia, wątki przeplatają się wzajemnie i czasami można się pogubić. Jest to piękna historia, pełna cudów, wzruszeń, ale jednocześnie opowiada o tęsknocie, stracie, jest  pełna rozpaczy i lęków.
Autorka potrafi stworzyć magiczny, a wręcz baśniowy klimat, w którym człowiek chce się całkowicie zatracić. Może to nie jest książka na jeden wieczór, może nie odnajdziemy tutaj scen, które rozbawią nas do łez, ale dostaniemy za to powieść po której zastanawiamy się czy to co tu się wydarzyło to sen czy jawa. Historia przepełniona jest metaforami i symbolami, fabuła oryginalna, a styl autorki nie do podrobienia.
Jednym słowem polecam!

Parę dni temu przeczytałam tę książkę i mam dość mieszane uczucia...
Z jednej strony intrygowała mnie, chciałam poznać co tam się wydarzyło, jednak z drugiej strony trochę mnie ona wynudziła niestety... Początek zaczął się bardzo dobrze, było dobre tempo, akcja pędziła... Poznaliśmy głównych bohaterów i później doszli kolejni i później akcja nagle zwolniła, czasami ciągnęła mi się ta historia niemiłosiernie... Ale dalej czytałam, bo jednak autorka zasiała takie ziarenko, które nie pozwoliło odłożyć tej książki...



Borys znany pisarz kryminałów i Malwina są małżeństwem, mają dwójkę dzieci. Pewnego wieczoru kobieta zostaje na tarasie, a Borys idzie spać. Kiedy rano się budzi nie może znaleźć żony... Znajduje jej ciało pod tarasem... Nie wiadomo czy Malwina popełniła samobójstwo czy ktoś ją zamordował... Czy mógł to zrobić jej mąż? Czy kobieta naraziła się komuś jeszcze? I dlaczego kobieta wykupiła polisę na życie miesiąc przed śmiercią?
Te wszystkie pytania sprawiały, że nie mogłam odłożyć książki. Co chwilę pojawiał się nowy trop, co chwilę inna postać dokładała swoje trzy grosze do sprawy...
Co do bohaterów to każdy miał coś za uszami... Każdy mógł być potencjalnym sprawcą morderstwa... A czemu? To już musicie przekonać się sami, więcej nie powiem, żeby nie zepsuć Wam zabawy 😁
Dużo tutaj tajemnic, mrocznych sekretów rodzinnych, niewyjaśnionych spraw, które prowadzą do zemsty... Mamy tu do czynienia z zazdrością, manipulacją, a jak nie wiadomo o co chodzi to zawsze chodzi o pieniądze... Czy tym razem też tak było?
W książce nie znajdziemy wnikliwego śledztwa, ale za to autorka pokazała jak tajemnice mogą zniszczyć człowieka...
Polecam! .
.
.
Czytaliście?
Macie w planach?
.
.
.
Miłego dnia ❤️

Wieczorową porą parę słów o książce "Wrzask" Izabeli Janiszewskiej.
Zacznę od tego, że ostatnio mam szczęście do dobrych książek i chociaż walczę z kryzysem czytelniczym, a do tego ból oka nie pomaga to jak już zabieram się za jakąś książkę to wciąga ona mnie na tyle, że chwilowo zapominam o wszystkim i daję się porwać akcji, którą tworzy autor, mam nadzieję, że jeszcze długo pociągnę tę dobrą passę.



Tak też było z debiutancką książką Izabeli Janiszewskiej, od samego początku książka intryguje i wciąga nas w wir wydarzeń. Pierwsze strony serwują już takie emocje, że ciężko jest książkę o tak! po prostu odłożyć! Nie ważne było wtedy to, że dzieciaki wrzeszczały w drugim pokoju, że mąż czekał głodny na obiad, a w pralce było pranie do rozłożenia, to wszystko było nieważne, ważne w tym momencie było to co działo się w książce. A działo się dużo... Intrygujące zagadki, mnóstwo zwrotów akcji, skomplikowane śledztwo i oryginalne, ale bardzo autentyczne postaci.
Książkę przeczytałam mogłabym powiedzieć na jednym wdechu, wzięłam ją i połknęłam na raz i wiecie co... Miałam ochotę krzyczeć, wrzeszczeć głośno, bo ja chcę kolejną część! I to jak najszybciej!
Wszystkie poruszone tutaj wątki, mają swoje logiczne wyjaśnienie, wszystkie niewiadome na końcu układają się jak puzzle, wszystko trafia na swoje miejsce, a człowiek łapie się za głowę i zastanawia się jak wcześniej mógł po tych okruszkach tego nie ułożyć, a zakończenie jest fenomenalne, genialne. Całość oceniam bardzo wysoko! Dawno żadna książka nie wywołała u mnie tyle emocji co właśnie ta historia!
Ja chcę więcej takich debiutów oraz czekam na dalszy ciąg :)
Polecam!
Premiera książki już jutro!

Kamieńska znowu na tropie!
Uwielbiam książki autorki, ta chyba będzie tą moją ulubioną.
To bardzo dobrze skonstruowany kryminał, wciągnął mnie już od pierwszej strony i trzymał w napięciu do samego końca. Chociaż akcja nie leci na łeb na szyję, to i tak z wielką ciekawością przewraca się kolejne strony.
Autorka bardzo dobrze łączy wątki obyczajowe z tymi kryminalanymi. Jak zawsze w książce z major Kamieńską mamy mnóstwo wątków i jeszcze więcej postaci, początkowo można czuć zagubienie, ale w miarę czytania wszystko się rozjaśnia, a nawet rosyjskie nazwiska przestają przeszkadzać.
W tej części przed Kamieńską ciężkie zadanie. W wybuchu ginie młoda kobieta, a jedynym świadkiem jest niewidomy chłopak, czy zdoła on pomóc w rozwiązaniu śledztwa?
Czy Kamieńska odnajdzie zamachowca?

Marinina stworzyła naprawdę świetną postać, Kamieńska ma wszystkie cechy jakie powinien mieć wyśmienity śledczy, to właśnie ona analizuje ludzkie zachowania, potrafi wejść do głowy sprawcy, a dzięki temu udaje jej się rozwikłać często niełatwe sprawy. Do tego bije od niej spokój i opanowanie, a w tym zawodzie jest to na wagę złota.
Klimat Moskwy jest na tyle dobry, że czułam jakbym się tam przeniosła i chodziła tymi wszystkimi uliczkami, spotykała znajome osoby. Wszystko na pierwszy rzut oka wygląda wspaniale, ale dopiero jak się człowiek przyjrzy bliżej to zauważa wylewający się brud i ludzi, którzy z zazdrości są w stanie zabić...
Jeśli jeszcze nie czytaliście serii z major Kamieńską to ja Wam ją szczególnie polecam!

Na początku muszę przyznać, że nie czytałam poprzedniej części, ale zupełnie mi to nie przeszkodziło w pozytywnym odbiorze tej historii.
Książka bardzo mnie zaskoczyła, autor napisał naprawdę dobry i taki surowy kryminał. Każde słowo, zdanie jest wyważone, nie ma tu miejsca na tak zwane lanie wody.



Rok 1997, Warszawska Praga, okolice klubu, to właśnie tu zostaje porwana Sara Wagniewska, córka milionera. Policja jednak już na początku robi mnóstwo błędów, jest tu dużo niedociągnięć z ich strony. Ojciec dziewczyny jednak robi wszystko, by odnaleźć córkę, wynajmuje detektywa, wpłaca okup, jednak i to nie pomaga... Dziewczyna nie wraca. Za to jest przetrzymywana w kiepskich warunkach, dostaje jedzenie raz dziennie, w całym pomieszczeniu śmierdzi kałem i moczem, a do tego jest gwałcona... Po pewnym czasie policja powołuje specjalną grupę, która ma odnaleźć dziewczynę. Grupą dowodzi Maria Stefańska, a wśród zwerbowanych policjantów znajduje się Emil Stempor, policjant, który zrobi wszystko, by odnaleźć dziewczynę...
Czy Sara to wszystko wytrzyma? Czy policji uda się odnaleźć dziewczynę? Czy Emil zdoła wpaść na jakiś ślad? Czemu dziewczyna została porwana?

"Czas Wagi" powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń, była to najgłośniejsza sprawa porwania w historii III RP. Książkę czyta się wyjątkowo dobrze, a autor zapewnia nam niezłą dawkę emocji. Ciężko oderwać się od tej historii. Cały czas zastanawiałam się co takiego się wydarzyło, kto stał za porwaniem, ale nie domyśliłam się ani trochę takiego właśnie zakończenia.
Autor ukazuje nam prawdziwy obraz policji, ze wszystkimi jej przywarami, a ma do tego pełne prawo, bo przecież jest czynnym policjantem to zna to wszystko od podszewki.
Każda z postaci była jakaś, każdej autor dodał coś charakterystycznego, nie zawsze były to dobre cechy, ale to właśnie sprawiło, że bohaterzy byli bardzo realni.
Emil Stempor działa według swojego kodeksu, ale zawsze staje w obronie tych słabszych. Polubiłam tego bohatera i z chęcią wrócę do poprzednich części po to by jeszcze lepiej go poznać.
Jego kumpel Kosar jest całkiem inny, ale przez to ze Stemporem tworzą idealny duet.
Ciekawie czytało się też wstawki z moich okolic, autor oraz główny bohater Emil Stempor pochodzą z Opola, a to przecież rzut kamieniem ode mnie :)
Prawdziwość, surowość, zawiła zagadka kryminalna, układy nie tylko te polityczne, samobójstwo, media, a do tego nieustępliwy Emil Stempor to wszystko razem tworzy mieszankę wybuchową i sprawia, że książkę wręcz się pochłania! Genialny kryminał!
.
.
.
Czytaliście?
Macie w planach?
.
.
Miłego dnia ❤️