"Otacza ją ból, cierpienie i śmierć. Nie mają znaczenia zaciekawione spojrzenia żołnierzy, lubieżne cmokania i słowa, których treści może się tylko domyślać. Wie, że tu jej nikt nie skrzywdzi."

Autorka Zofia Mąkosa była mi dotąd nieznana. Natomiast po przeczytaniu tego tomu chcę więcej, trochę szkoda, że zaczęłam od drugiej części, ale ciekawa jestem całej historii Matyldy.

Muszę przyznać, że dawno nie czytałam nic co byłoby osadzone w czasach wojennych lub powojennych, kiedyś uwielbiałam tego typu książki, a ta historia mnie oczarowała.

Pochodząca z Chwalimia Matylda Neumann, córka Marty- głównej bohaterki pierwszego tomu "Wendyjskiej Winnicy"- cudem przeżywa wojenną zawieruchę. Uratowana przez rosyjskiego żołnierza staje się od niego całkowicie zależna. Podobny los spotyka wiele kobiet w Zielonej Górze, która jeszcze niedawno była niemieckim Grunbergiem. Rosjanie rozgrabili, co się dało, rozpusta i terror nie mają granic. Miasto zmienia swoją tożsamość i przewijają się przez nie Rosjanie, Niemcy i Polacy. Matylda próbuje odnaleźć się w nowej, powojennej rzeczywistości, ale pochodzenie oraz koszmarne wspomnienia są dla niej ogromnym ciężarem.

Jest to niesamowicie piękna historia, która dostarcza nam wiedzy na temat jak żyło się ludziom w powojennych czasach. Autorka ukazuje nam pewien obraz jak mogłoby wyglądać życie Niemców, którzy osiedlili się w Polsce, a jest to pokazane z obydwu stron- Polaka i Niemca, co pokazuje jej obiektywizm i rzetelność. Opisy, których nadmiar zawsze mi przeszkadza, tutaj dodawał autentyczności. Książka jest bowiem oparta na źródłach historycznych.
Historia skłoniła mnie  do pewnych przemyśleń i myślę, że każdy po przeczytaniu będzie miał identycznie.
Powieść ta również pokazuje jak ludzie po wojnie, tracą wszelkie hamulce i robią rzeczy na które wcześniej by się nie zdecydowali.

"Koniec wojny jest jak spuszczenie ze smyczy wściekłych bestii."

"Jest za dużo trupów, żeby rozpaczać nad każdym z nich. Lepiej skupić się na tym, co im się stało i dlaczego."

Książka, którą dzisiaj chciałam wam przedstawić to "Morderstwo w sądzie". Pierwsze moje skojarzenie jak zaczęłam czytać to "Gotowe na wszystko", serial chyba każdy zna.
Zapytacie dlaczego? Ano dlatego, że akcja rozgrywa się w małej miejscowości amerykańskiej i wszyscy o wszystkim wiedzą, ale czy tak jest do końca...

"Mogłeś tak myśleć, podobnie jak połowa miasteczka. Ale kłamać tak by ludzie wierzyli w każde twoje słowo, to talent jak każdy inny, Wydaje się, że taki właśnie mam."

Po kilku latach służby w policji w Chicago Michael Keane bez problemów potrafi zrelaksować się w dużo mniej stresującej pracy zastępcy szeryfa w rodzinnym mieście. W Hidden Springs w stanie Kentucky nic się przecież nie dzieje. Całkiem nic aż do momentu, gdy na schodach budynku sądu zostaje znaleziony martwy mężczyzna. Społeczność zaczyna czuć się nieswojo, aczkolwiek nikt nie jest śmiertelnie przerażony. W końcu mężczyzna był obcy. Wszystko się zmienia, gdy na Main Street zostaje zamordowany jeden z miejscowych. Michael próbuje rozwikłać zagadkę, a niemal każdy wścibski mieszkaniec zdaje się mieć własną teorię. Kiedy szeryf nalega, aby sprawdzić jedną z tych niedorzecznych hipotez, zaskakujące odkrycie zmusza go do szaleńczych poszukiwań tajemniczego mordercy. Niestety, musi przyznać, że jego wyobrażenie o życiu w Hidden Springs bardzo odbiega od rzeczywistości.

Jeśli szukacie lekkiego kryminału, to ta książka jest jak znalazł. Jak na kryminał jest dość przyjemna, jest niby trup, ale nie ma żadnego rozlewu krwi, opisów rozległych ran, nic z tych rzeczy w tej książce nie znajdziecie. Dla mnie ta książka była taką właśnie odskocznią od ciężkich kryminałów, czyta się dość szybko, akcja pędzi do przodu, nawet się nie obejrzałam, a miałam dwa trupy i jeszcze więcej pytań. Idealna książka na zimowe, długie wieczory.

Przez cały czas próbowałam wytypować mordercę i udało mi się na chwilę przed tym zanim autorka ujawniła nam prawdę. Autorka umiejętnie wplatała nam kolejne zagadki i niewiadome, z każdą kartką było coraz więcej wątpliwości.

Co do bohaterów, to zastępca szeryfa Michael był dla mnie taki mało męski, taki nieśmiały chłopak, który nie do końca wie jak ma się zachować. Natomiast polubiłam Anthony'ego, taki trochę urwis, ale bardzo bystry. Tą dwójkę też łączy jakaś tajemnica, ale zagadkę tą musicie sami rozwiązać czytając książkę.

Moja ocena 8/10
Lekki, amerykański kryminał. Dla osoby, która niekoniecznie lubi czytać mocne thrillery lub krwawe kryminały, to ta książka będzie idealna. Jest zagadka, są tajemnice, jest policyjne śledztwo czyli wszystko to co kryminał mieć powinien. Jak dla mnie była to dobra książka, ale przeczytałam ją bez szczególnych wypieków na twarzy.

Premiera: 11.02.2019!!!

Tytuł: Morderstwo w sądzie
Autor: Ann H. Gabhart
Wydawca: Wydawnictwo Dream
Stron:355
Ocena: 8/10

Dziękuję Wydawnictwu Dreams za egzemplarz przedpremierowy!!!

"W duchu dziękował Bogu za to, że udało mu się przekonać jego żonę, aby ich mała pociecha spędziła ten dzień w łóżku. Teraz przed sobą miał ciało jej najlepszej koleżanki i chociaż serce ściskał mu żal, a do gardła cisnęły się łzy, gdzieś tam głęboko w głowie pojawiło się uczucie ulgi. Ulga, że to nie jego dziecko leżało przed nim."

Im więcej czytam książek polskich autorów tym bardziej jestem pod wrażeniem, jak na przestrzeni kilku dosłownie lat, zmieniło się ich podejście do pisania. Cieszę się bardzo, że powstaje coraz więcej polskich kryminałów, a przyznać też muszę, że ten rok obfituje w same świetne książki.

"Zawsze bałam się śmierci, a przyszła tak nagle i bezboleśnie, że przed oczami mam jeszcze obraz spływającej pomiędzy palcami gorącej czekolady."

Krótko przed wyborami samorządowymi Wodzisławiem Śląskim wstrząsają wydarzenia w jednej ze szkół. W wyniku zamachu ginie kilkunastu nauczycieli i uczniów, a syn prezydenta ledwo uchodzi z życiem. Rozpoczyna się śledztwo, wyniku którego policja podaje do wiadomości publicznej nazwisko domniemanego sprawcy. Niektórzy z mieszkańców są jednak przekonani, że to błędny trop i postanawiają sami schwytać sprawcę. Mają im w tym pomóc tajemnicze, anonimowe listy...

Książkę już od pierwszych stron czytałam z zapartym tchem. Budowa i konstrukcja książki zachęca do tego, żeby czytać dalej. Jest nietypowa, inna, ale ciekawa zarazem. Historia trzyma w napięciu, nie ma tu mowy o nudzie!

Książkę później już sobie "dawkowałam", bo nie chciałam żeby historia mi się za szybko skończyła.
Co tam się działo! Niestety nie mogę się tym z wami podzielić, bo zepsułabym wam całą frajdę z czytania książki.

Kreacje bohaterów autor dopiął na ostatni guzik. Chciałam tylko jeszcze wspomnieć o postaci Pustelnicy, która była wplatana i nie do końca mi się to wszystko kleiło, ale na końcu wszystko ułożyło mi się w spójną całość.

Moja ocena 9/10
Książka wymaga skupienia już od samego początku, żeby ze wszystkim się połapać. Czasami jak dla mnie było za dużo opisów. Natomiast książka jest bardzo dobra, czyta się szybko, po prostu lubię takie klimaty. Gratulacje dla autora za pomysł! Oby więcej takich książek powstawało!!! Z chęcią w przyszłości sięgnę jeszcze po książki autorstwa Tomasza Szlijana. A żałuję jednej rzeczy, że o książce tak mało się mówi, a zasługuje ona na dużo więcej uwagi!

Polecam każdemu!!!

Tytuł: Krzyk w stronę świata
Autor: Tomasz Szlijan
Wydawca: Wydawnictwo Novae Res
Stron: 459
Ocena: 9/10

Dziękuję Wydawnictwu Novae Res za możliwość przeczytania tej wspaniałej książki!!!

"[...] nagle przypomniało jej się pewne powiedzenie, które kiedyś usłyszała od matki: Najłatwiej mówi się te kłamstwa, które są prawdziwe."

Od kiedy zobaczyłam tą okładkę, chciałam książkę przeczytać. Opis tylko mnie przy tym utwierdził.
Książka ta jak się okazało, wywołała wiele emocji już w czytelnikach, którzy mogli trochę prędzej zapoznać się z jej treścią. Niektórzy bardzo polecają tą książkę, a niektórzy wręcz odwrotnie odradzali ją.

A jak było ze mna?
Hmm... Trudno powiedzieć, do setnej strony wręcz się męczyłam. Jak dla mnie nic się konkretnego nie działo, no tak główna bohaterka utknęła przez śnieżycę na postoju, a wraz z nią jeszcze cztery inne osoby. Dziewczyna- Darby przypadkiem przechodzi koło samochodów i w jednym dostrzega przez sekundę dziecięcą dłoń. Tak naprawdę czytamy przede wszystkim wewnętrzny monolog dziewczyny. Później wychodzi raz jeszcze na parking zerknąć czy to jej się czasem nie przewidziało i tutaj się zaczyna...

No a później już czytałam z zapartym tchem, wręcz nie mogłam odłożyć książki, chciałam się dowiedzieć co będzie dalej, wraz z Darby przeżywałam te emocje, które nią targały. Było już o wiele więcej dialogów przez co też cała akcja ruszyła do przodu i to pełną parą.
Jest też dość dobre zakończenie, o które przyznam się bałam czy nie będzie za bardzo przekombinowane.

Trochę już przy samym końcu zaczęłam się domyślać intrygi, więc udało mi się rozwiązać zagadkę, przed tym zanim autor wyjawił nam jak to wszystko było. Ale nadal nie wiedziałam jak zakończy się sytuacja na odludziu.

I niestety nic już więcej nie mogę powiedzieć, chociaż z chęcią bym się pochwaliła co to tam się działo. Jedno jest pewne książka szczególnie od połowy mrozi krew w żyłach i nigdy nie chciałabym się znaleźć na miejscu Darby.

Moja ocena 8/10

Ogromny plus za pomysł na fabułę, autor udźwignął ten temat. No, ale niestety początek mnie nie porwał i miałam parę chwil zwątpienia czy w ogóle uda mi się tę książkę skończyć. Jak już przekroczyłam około sto pierwszych stron i jak akcja nabrała tempa to książkę przeczytałam w jeden wieczór. Książka trzyma w napięciu do ostatnich stron, a atmosfera gęstnieje z każdą kolejną minutą!
Jeżeli szukacie thrilleru, który ma napędzić wam stracha, to ta książka jest idealna, ja parę razy miałam gęsią skórę!

Polecam!

"Czasami Bóg posyła ludzi dokładnie tam, gdzie są potrzebni. Nawet kiedy oni sami o tym nie wiedzą."

Premiera: 13.02.2019!!!

Tytuł: Bezbronne
Autor: Taylor Adams
Wydawca: Wydawnictwo Otwarte
Stron: 365
Ocena: 8/10

"Czasami Bóg posyła ludzi dokładnie tam, gdzie są potrzebni. Nawet kiedy oni sami o tym nie wiedzą."

W sumie to była moja pierwsza książka gdzie wszystko działo się w jednym miejscu, a postaci było tak mało. Z chęcią sięgnęłabym jeszcze po książkę o podobnej budowie. Może jakieś znacie i polecicie? :)

Miłego wieczoru!

Za egzemplarz przedpremierowy dziękuję Wydawnictwu Otwartemu!

"Tak naprawdę wiele zdjęć, które mam w swoim archiwum, jest jak apel poległych- z pięciu czy sześciu uśmiechniętych chłopaków przy życiu pozostał tylko jeden. Tak się składa, że najczęściej to ja jestem tym jednym."

"Julita przypomniała sobie mały, maciupki obiektyw wbudowany w ramę jej służbowego monitora. Kamera. Nigdy jej nie używała, nie było takiej potrzeby."

"Ludzie zapominają, że my bezdomni, w gruncie rzeczy jesteśmy tacy sami. Nie mamy domu, ale mamy serce i rozum. Można nas przegnać z dworca, z ogródka działkowego, z ławki, ale nie przegna się nas z życia."

"Co na nich czekało? Nie wiedzieli. Ale zdali sobie sprawę, że czasami trzeba uciec, aby móc wrócić i znaleźć coś dobrego, prawdziwego. Tym była ich miłość. Bo jak się zakochać, to tylko nad morzem."

Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać tej książki, to polecam ją gorąco. Zbliżający się czas Walentynek nastraja do sięgania po historie miłosne, a tutaj znajdziemy miłość pod każdą postacią.
Książka ta to antologia, dlatego tym lepiej się czyta. Nie trzeba nie wiadomo ile czasu na jej przeczytanie, bo zawsze w wolnej chwili można przeczytać jedno lub dwa opowiadania. Ja właśnie miałam tak zrobić, ale przepadłam i przeczytałam prawie całą na raz. Dlatego uprzedzam, że książka mocno wciąga! :)
Jest tutaj 10 opowiadań od 10 autorów, w tym dwóch panów. Jak już wcześniej wspominałam przy okazji innej antologii jest to dobry sposób na poznanie stylu pisania danego autora.
Historie tutaj zawarte są piękne, czasami śmieszne, a nawet i mroczne oraz erotyczne. Każda jest inna, każda zahacza o inny aspekt miłości. Czuć w tych opowiadaniach, że autorzy naprawdę się przyłożyli i dopracowali te czasami nie tak krótkie opowiadania. Autorzy przypominają nam również, że zakochać może się każdy, wystarczy się tylko otworzyć na miłość.

"Poczuła jego męskość na udzie. Zamruczała radośnie. Przymknęła oczy, pozwalając mu językiem wędrować po szyi. Wyprostowała ręce i dłońmi dotknęła drewnianego stelaża łóżka. Jerzy całował ją coraz bardziej zachłannie. Jedną ręką objął jej dłonie. Założyła mu nogi na plecy. Napięcie rosło, chciała, żeby zdjął ubrania, pragnęła poznać jego ciało, poczuć go w sobie. Wiedziała, że lada chwila to nastąpi, oczekiwanie wzniecało podniecenie."

Które opowiadanie mi się najbardziej podobało?
Chyba bez cienia wątpliwości mogę powiedzieć, że od Adriana Bednarka, klimat jaki stworzył i cała ta historia spowodowały, że z chęcią poczytałabym więcej tego typu opowiadań oraz Małgorzaty Wardy, ta historia wzruszyła mnie do łez i utkwi mi na długo w pamięci.
Trochę brakowało Trójmiasta w opowiadaniach, czasami było tylko tłem i nawet jeśliby pokusić się o zmianę miejscowości to nic by to w opowiadaniu nie zmieniło.
Jednak miło czytało się o nadmorskich przygodach miłosnych, czasami czułam jakbym była tuż obok i słyszała szum fal.

"Miłość kojarzy mi się z żarem, niekontrolowanym szczęściem, niepewnością jutra, ale i ekscytacją tym jutrem, erupcją szaleństwa i spontaniczności, wręcz manifestacją jakiejś nieodpowiedzialności."

Moja ocena 9/10
Książkę czyta się przyjemnie i szybko, jest idealna na zimowe długie wieczory, a także nadaje się idealnie na prezent na Walentynki i nie jest to książka tylko dla romantycznych dusz :) Mały minusik za to, że jednak czasami brakowało mi morza i Trójmiasta w niektórych opowiadaniach.

Książka miała swoją premierę 30.01.2019

Tytuł: Zakochane Trójmiasto- antologia
Autor: Agnieszka Lingas- Łoniewska, Małgorzata Warda, Nina Reichter, K. N. Haner, Augusta Docher, Jolanta Kosowska, Adrian Bednarek, Daniel Koziarski, Anna Kasiuk, Anna Szafrańska
Wydawca: Novae Res
Stron: 394
Ocena: 9/10

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Novae Res!

"Zrozumiałem wreszcie, że urodziłem się, by żyć w sekretnym świecie, że pisane mi było zostać z agentem.Nie wybrałem tej drogi, nigdy naprawdę jej nie pragnąłem, ale właśnie takie karty zostały mi rozdane. Wyruszyłem w podróż, sądząc, że to brzemię, a tej nocy pojąłem, że był to dar."

Udało mi się dzisiaj skończyć czytać "Pielgrzyma", 752 strony za mną. Książka wybitnie napisana, przemyślana w każdym szczególe, skonstruowana genialnie, a do tego taka realna.
Było małe "ale", ale o tym za chwilę.
Teraz trochę zachwytów nad książką.
Wątek główny poruszany w tej całej historii to spisek, który miał doprowadzić Stany Zjednoczone do zniszczenia.
Gdzieś tam z boku, można było dostrzec zagadkę kryminalną.

"Pielgrzym" to kryptonim człowieka, który oficjalnie nie istnieje. Dawniej dowodził tajnym wydziałem wewnętrznym amerykańskiego wywiadu. Zanim wycofał się ze służby i zniknął, zawarł swe zawodowe doświadczenie w niezrównanej książce na temat technik śledczych. Nie przewidział jednak, że posłuży ona jako podręcznik mordercy.
Młoda kobieta zamordowana w podrzędnym hotelu na Manhattanie.
Mężczyzna publicznie ścięty w Arabii Saudyjskiej.
Oczy skradzione żywemu człowiekowi pracującemu w tajnym syryjskim laboratorium badawczym.
Dymiące ludzkie szczątki na zboczu góry w Hindukuszu.
Spisek, którego sednem jest przerażająca zbrodnia przeciwko ludzkości.
Jedna nić, która łączy wszystkie te sprawy.
Jeden człowiek, który podejmie wyzwanie.
Pielgrzym.

"Jeśli pragniesz być wolny musisz odpuścić"

Autor książki naprawdę genialnie wykreował głównego bohatera, był to agent o stu twarzach, dokładny, skrupulatny od samego początku powieści. Muszę powiedzieć, że zżyłam się z Pielgrzymem i wcale nie chciałam kończyć książki, chciałam przeżyć z nim jakąś jeszcze historię.
Historia jest gotowym scenariuszem do filmu. Akcja jest dynamiczna, rozrzucona po różnych częściach globu, a do tego jest zaskakująca i intrygująca.

"Ludzie mówią, że miłość jest słabością, ale mylą się; miłość to siła. W niemal każdym człowieku potrafi stłumić inne porywy: patriotyzm, ambicję, religię, wychowanie. A spośród wszystkich odmian miłości- tej epickiej i tej malutkiej, tej szlachetnej i tej prymitywnej- najsilniejsza jest ta, która łączy rodzica z dzieckiem."

Jedyne moje "ale" to ilość opisów, książka w niektórych momentach przytłacza, szczególnie pierwsza część książki, jak autor szczegółowo opowiada o dzieciństwie i dalszym życiu głównego bohatera, losy, które ukształtowały nam agenta. Tak to mnie czasami bardzo nudziło, ale jak już to przetrwałam, a trochę to trwało, to akcja nagle nabrała tempa i nie potrafiłam się odciągnąć od książki. Dlatego sięgajcie śmiało po książkę, a gdybyście się przy niej nudzili to po prostu przetrwajcie te paręnaście stron, bo dla dalszej historii warto!
Jest to obowiązkowa pozycja dla wielbicieli Bonda i Bourne'a!

Moja ocena 7/10
Muszę odjąć parę punktów właśnie za te momenty, w których już myślałam, że nie dam rady. Jest tu mała ilość dialogów, a szczegółowe opisy, czasami były za obszerne. Natomiast trzeba przyznać, że jest to naprawdę świetny thriller, który zapiera czasami dech w piersi.

Tytuł: Pielgrzym
Autor: Terry Hayes
Wydawca: Dom Wydawniczy Rebis
Stron: 752
Ocena: 7/10

Dziękuję Domu Wydawniczemu Rebis za możliwość przeczytania książki!

"Tak bardzo tęskniłam za Lucasem. Byłam grzeczną sunią, która robiła Nie Szczekaj, ale czasami płakałam. Śpiąc, czułam na sobie jego dłonie, ale gdy się budziłam, nie było go przy mnie."

Dzisiaj chciałabym wam trochę powiedzieć o książce, która swoją premierę miała na dniach. Jest to piękna powieść o psich przygodach, emocjach, które drzemią w zwierzakach, o ich przywiązaniu do człowieka.
Jest to opowieść i dla młodszych i dla starszych, a najlepszym rozwiązaniem jest czytanie tej książki z dzieckiem.

"Hm, może mieć domieszkę mastiffa, ale z pyszczka przypomina mi staffordshire bull terriera albo może rotka. Ciężko orzec. To pewnie wielki koktajl psiego DNA."

Dlaczego, bardzo zależało mi na tym, żeby przeczytać tą książkę? A dlatego, że mam psa stafforda. Ciekawa byłam jak autor opisze właśnie psa w typie podobnej rasy i muszę powiedzieć, że jak czytałam to mogłabym powiedzieć, że było to właśnie o moim psie, wszystko zaczynając od słów Piłka kończąc na klatka.

"Moim najmniej ulubionym sprzętem w domu była "klatka". Mama i Lucas brzmieli radośnie, gdy mnie z nią zapoznawali, ale była zbudowana z wąskich metalowych prętów i nie dawała się pogryźć. Położyli w niej miękką poduszkę i nauczyli mnie zabawy w Idź do Klatki, która polegała na tym, że wchodziłam do środka, kładłam się na poduszce i dostawałam smakołyk. Pewnego dnia nagle zmienili zasady zabawy; usłyszałam: "idź do klatki", dostałam smakołyk, a potem Mama i Lucas wyszli i zostawili mnie samą w domu! Nie miałam nic do gryzienia oprócz poduszki. Gdy już się z nią rozprawiłam (nie była smaczna), poczułam się bardzo samotna."

Tak właśnie u nas też parę rzeczy wybuchło, czytając to wszystko mogłam sobie wyobrazić właśnie co pies może myśleć i odczuwać.
Historia opowiedziana jest przez Bellę i czyta się to bardzo dobrze, jest też dużo dialogów, a opisy nie nudzą. Z chęcią wyruszyłam z psiną w drogę powrotną do domu.

Lucas odnajduje Bellę w opuszczonym domu do którego zaglądał dokarmiając koty. Zabiera ją do siebie, ale niestety w domu w którym mieszka z Mamą nie można trzymać psów, a do tego pitbulle są w Denver zakazane. Przez parę donosów, pies musi zostać odebrany rodzinie. Bella trafia do "rodziny zastępczej" poza stanem Denver i ucieka, bo chce Do Domu i do Lucasa. Niestety do domu ma ponad 600 km. Po drodze napotyka różne przygody i spotyka różne zwierzęta, a także ludzi, którzy sprawują nad Bellą chwilową opiekę.

Książka pokazuje również jakie krzywdzące są stereotypy dotyczące tych psów, bo raz pitbull ugryzł, to przecież wszystkie są złe i agresywne, a nie jest to prawda i nie można wrzucać wszystkich do jednego worka.  Niestety ja też niekiedy słyszałam, że mam niebezpiecznego psa, a niektóre osoby przechodzą na drugą stronę jak widzą mojego pieska, który wszystkich by wylizał i przytulił.

Historia wzrusza, bawi i uczy.
Popłakałam się parę razy, jeżeli ktoś jest tak miękki emocjonalnie jak ja to niech przygotuje sobie chusteczki.
Były czarne charaktery oraz te dobre dusze, czytając tę książkę trochę tak czułam się jakbym wróciła do czasów dzieciństwa, kiedy uwielbiałam wszelkie historie o zwierzętach.
Cieszę się jeszcze bardziej po przeczytaniu tej książki, że mam takiego psiego przyjaciela.
Jeżeli chcecie poznać przygody Belli to sięgajcie śmiało po książkę!!!

Moja ocena 10/10
Książka naprawdę godna polecenia, szczególnie dla psiarzy :) czytało się przyjemnie, gdyż jest to książka pełna miłości, miłości zwierząt do ludzi oraz ludzi do zwierząt.

"Zapewniałam pociechę. Robiłam to, co do mnie należy. Byłam szczęśliwa."

Tytuł: O psie, który wrócił do domu
Autor: W. Bruce Cameron
Wydawca: Wydawnictwo Kobiece
Stron: 389
Ocena: 10/10

Wydawnictwo Kobiece dziękuję za egzemplarz przedpremierowy!